06 | E25

Ziet u nu wel dat het zelfs zonder Oranje toch een leuk toernooi is? Brazilië stelt teleur tegen Zwitserland en Duitsland loopt zich stuk op Mexico. Zo verrassend als deze uitslagen zijn, zo desastreus zijn ze voor eventueel vuurwerk in de RoelPool. Er waren namelijk bijster weinig mensen die dit hadden voorspeld, zodat de verdiende punten allemaal redelijk dicht bij elkaar lagen. De een stijgt een beetje, de ander zakt een beetje en Ad staat bovenaan. Da’s ongeveer in een notedopje de kern van deze zondag.

Morgen weer een dag. Geen idee wie er gaat ballen, maar ik gok erop dat onze Zuiderburen onderhand eens de wei in moeten. Die hebben dus NIET mijn sympathie, beste liefhebbers!!! Himmel nie! En ik weet ook precies waarom dan wel niet. Het komt door die Trans-Ardennenroute, de E25 die je pakt als je richting Middellandse Zee reist. Een schitterende weg die achter Luik heerlijk traagsteil omhoog meandert en vervolgens over prachtige kunstwerken (ja, dat is de officiële naam voor een brug of viaduct, pikt u toch maar even mee die kennis) zijn weg vervolgt om aan ’t eind af te buigen richting Luxemburg. In potentie een van de mooiste snelwegen van Europa, zeg ik heel eerlijk. Maar die vermaledijde Belgen presteren het om al jáááárenlang enorme stukken van die route met één baan te versmallen in het kader van ‘tja, het zou kunnen dat we hier de komende maanden wat gaan klussen dus we zetten de hele santekraam maar vast af’. De mafklappers. Er gebeurt gewoon helemaal niks. Op de terugreis stonden dezelfde asfaltshredders nog op precies dezelfde plek onder precies hetzelfde vale dekzeiltje. Volslagen incapabel, dat hele België. In Nederland sluiten we in één weekend zo’n weggetje even af, zetten de crème de la crème van het vaderlandse wegwerkersvolk aan het werk en hopsakee, op maandagochtend ligt er 90 kilometer superstrak nog dampend asfalt klaar om ontmaagd te worden. Draaien wij in Nederland ons handje niet voor om hoor. De mannen van Rijkswaterstaat zijn serieuze helden, dat u dat niet vergeet!

De frustratie van de afgelopen meivakantie zit nog hoog, u proeft dat vermoedelijk wel. Ben je nèt superblij dóór Luik gescheurd in plaats van eromheen (dit jaar verlost van vouwwagen slash caravan die de route door de stad voorheen verkeerswettechnisch onmogelijk maakte). Trap je vervolgens 90 kilometer lang om de haverklap op de rem omdat je noodgedwongen in dezelfde baan wordt gedirigeerd als de rest van het langzamere verkeer dat nu eenmaal ook op doorreis is naar meer bevolktere oorden dan die Ardennen. Om het leed te verergeren zetten de Belgen aan het begin van wéér zo’n stuk wegwerkzaamheid een bord met daarop precies het aantal kilometers dat deze strook ellende gaat duren. 23 kilometer. Ik vermoed dat van de hele wereldvoorraad oranje pionnen ongeveer 90 procent zich in België bevindt.

Dat ene bordje zorgt ervoor dat je je maandenlang zorgvuldig opgebouwde vakantievoorpret als sneeuw voor de zon ziet verdwijnen en eigenlijk zin hebt om dat in het verschiet liggende verblijf onder de rook van St. Tropez stante pede te annuleren en rechtsomkeert te maken. Maar zelfs dat kan niet eens. Want je zit op een 23 kilometer lange wegversmalling. Dus je moet eerst 23 kilometer op een slakkengang tegen de achterklep van een Waberer- of Vos Oss vrachtwagen gaan zitten koekeloeren voordat je zelfs maar kunt overwegen om om te draaien. Nou liefhebbers, da’s niet mijn droomstart van een vakantie. Ik had tranen in mijn ogen toen ik eindelijk de Lëtzebuerger grens overstak. Ik beloofde mezelf plechtig die Belgen ooit nog een terug te pakken. En dat moment is nu. Haha! Morgen heb ik mijn frisgestreken Panama-shirt aan. Ik graaf een schattig Panama-kanaaltje in mijn voortuin en lees vervolgens de Panama-papers nog eens aandachtig door. Dat zal ze leren, die Belgen!

Genoeg afgedwaald, terug naar waar het werkelijk om gaat deze dagen: foebele! Petra is inmiddels opgerukt naar plek 2 en zit Ad op de hielen. Het enige spektakel vandaag kwam van Ruudje en Robin in de wedstrijd Costa-Rica tegen Servië (beiden op 1 puntje na de maximale score) en van Arjan, Kasper en Bob tijdens de laatste pot van de dag (5 van de 11 punten, kun je nagaan hoe beroerd de rest van het deelnemersveld het deed…).

Add comment


Security code
Refresh

(c) 1990-2018 Roel Schrijvers